Τάκης Μαύρος : Μια Ζακυνθινή διαθήκη [του μισέρ Διμίτρι Σελίνα από τις Βολίμες] του τέλους του 17ου αι.

Είναι γνωστή η ευκολία, που έχουν οι Κεφαλονίτες στο ν’ αλλάζουν τόπο, η αγάπη θα έλεγε κανείς για τα ταξίδια, σε σύγκριση με τους γείτονές τους τους Ζακυνθινούς, που είναι ακριβώς το αντίθετο. Στερεά προσκολλημένοι στο νησί τους το Τσάντε, βλέπουν την παραμικρή μετακίνηση σαν υπερπόντιο πλου. Εξίσου γνωστό είναι και το ανέκδοτο που διηγούνται. Ένας Κεφαλονίτης συναντιέται με έναν Ζακυνθινό στην Ιθάκη. Πάνω στη συζήτηση γυρίζει ο Ζακυνθινός και του λέει: «Μα την ξενιτιά που βρισκόμαστε κι οι δυο μας»!
        Θυμήθηκα τη μικρή αυτή η ιστορία ξεφυλλίζοντας τον κώδικα ενός παλιού μοναστηριού της Ζακύνθου. Εκεί μέσα περιέχεται και η διαθήκη ενός πού αποφάσισε να ταξιδέψει στην Πελοπόννησο (απόσταση 9 χλμ.). Γράφει λοιπόν ο μέλλων Μαγγελάνος, [και] κρατώ τη σύνταξη και την ορθογραφία του κειμένου:

«Εν Χριστού ονόματι αμήν 1679 φλεβαρίου 25: ις χωρίο Βολίμες ενεφανίστι ενόπιον εμού νοταρίου και τον ιποκάτοθεν ιπογεγραμένον μαρτιρον παρον σοματικος ο μισερ διμιτρις σελίνας του: ποτε Παβλου απο χωριο κουκιεσι όπιος με ινστάρισε (: μου εζήτησε με επιμονή) εμενα τον νοταριον να γραψο ός κατοθεν ότι επιδιτις και ο αυτος σελίνας θελι να περασι ιστην μπαρα μπαντα να μισεψι να παγι στον μορία ανοθεοσ θελισι, και φοβουμενος να μην του ελθι κανενα εναντιο ιστο αυτο μισεμα όπου ό θεος να μην το δοσι, κάι επιδιτις κάι δεν ελισεντζιάρισε (: δεν παρέδωσε) το μερτικο τις αδερφιστου τις Κιρααθανασιας μοναχις ός καθος αφτουνι το επροσιλοσε ιστο μοναστιρι τις Κιριας τις Θεοτοκου κάι γνοριζοντας τον δεσκάργο (: το ξαλάφρωμα) τις ψιχιστου μιπος κάι αποθανι κάι κολαστι δια την ιποθεσι δια τουτο θελιματικοστου διχος τινος ανανγγασεος κάι τις το ρεφουδαρι (: της το παραχωρεί) το μερτικο όπου τις ασπεταρι (: που περιμένει, που δικαιούται) απο το πραμα τού: ποτε πατροστους ναϊνε κάι διαμενι ιστο ανοθε μοναστιρι διχος καμια αναντιοτιτος κάι ός καθος ι αυτι τού: αδελφι το επροσιλοσε ιστο αυτό μοναστηρι κάι περιπλεο τις δινι τις αυτιστου αδελφις όλλο του το μερτικο όπου τού: ιβρίσκετε κάι τού: απαρθενεβι (: του ανήκει) σταμπιλα κάι μπομπιλα (: κινητά και ακίνητα) να τα εχι κάι ποσεδερι (: και κατέχει) ι ανοθε του αδελφι ι Κιρα Αθανασια ός κιρια κάι καθολικι νικοκιρα μι παρι τινος εναντιουμενι εος να ελθι αυτος ανο Θεος θελισι αλεος παλην κάτι τού: ελθι θανατος κάι δεν ελθι το προσιλονι όλλο του το μερτικο όπου τού: ιβρισκετε κάτι του απαρθενεβι κινιμενον κάι ακινιτον ιστο ανοθεν μοναστιρι δια να μνιμονεβετε ι γονεϊτου κάι αφτος εονιος ιστο αυτο μοναστιρι περο (: γι’ αυτό, αλλά) να το γοδερι (: να το απολαμβάνει, να το διαχειρίζεται) ι ανοθετου αδελφι εος ζοϊστις κάι αποθανονταστις ναϊνε ιστο ανοθε μοναστιρι όαανοθε παλε αν ό θεος θελισι κάι ερθι όποσω καλλα, να ινε κιριος νικοκιρις ιστο μερτικο του νατο κανι ός θελι κάι βούλετε εβγανοντας το μερτικο τις αδελφις του όπου αυτος ελισεντζιαρισε την σιμερον κάι ετζι μνεσκι εφχαριστιμενος ις μαρτιρας τον γγατοθεν: -

+ παπα πετρος φραγγογιανις μαρτυρο τα ανωθε : -
θεμος λαγοποδις μαρτιρο τα ανοθε : -
Γιακουμος στουφις νοταριος : -

[Δημοσιεύτηκε σε εφημερίδα του Άργους].