Τάκης Μαύρος : Μια Κερκυραϊκή διαθήκη

Έχει γίνει παράδοση πια, μια φορά τον χρόνο στις 27 Νοεμβρίου, ένας όμιλος από Κερκυραίους πολίτες να επισκέπτεται το Ναύπλιο και να κάνει ένα μνημόσυνο στην εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα, όπου είχε γίνει η άγρια δολοφονία του μεγάλου Κερκυραίου, του Ιωάννη Καποδίστρια.
        Συγκινητική η ευλαβική επίσκεψη, γεννά σε μας, εκτός από τη βαθιά συμπάθεια, και την επιθυμία να ανταποδώσουμε στο μέτρο των δυνατοτήτων μας την ευγενική αυτή εκδήλωση.
        Με την ευκαιρία λοιπόν αυτή τους αφιερώνουμε το ακόλουθο έγγραφο, που αντιγράψαμε από το ιστορικό αρχείο της Κέρκυρας, κατά μια προ ετών επίσκεψή μας [1]. Πρόκειται για τη διαθήκη ενός καλόγηρου, χρονολογούμενη από το 1652. Tο κείμενο δημοσιεύεται με τη στίξη και την ορθογραφία του για να μη χάσει τίποτε από την επτανησιακή ιδιοτυπία και χάρη του.

«Εν το ονόματι του Χριστού ημών 1652: ημέρα 15 του Αυγούστου μηνός έσοθεν του οσπιτίου του τιμίου σιόρ Ζαχαρία ροδόσταμου εν τη περιοχή μονής της Υπαπαντής του Χριστού εις το Ιουδαϊκόν όρος ενό ηβρίσκετο ασθενής και κιτόμενος εν τη κλίνη αυτού ο παρόν οσιώτατος Ιερομόναχος κύριος Νεώφιτος Ροδόσταμος, αλά χάριτη Κυρίω τω Θεώ σόων γιάν έχη τον νου αυτού σην τας έτερας εσθίσεις και φωβιθής το τέλος του θανάτου μίπος έλθη επαυτόν και έβριτον αδιόρθωτον, κράξας εμέ τον υπογεγραμένον νοτάριον ήνα γράψω την παρούσα εσχάτη αυτού διαθίκι ενόπιον των κεκραγμένον μαρτίρον του ευλαβεστάτου παπά κυρ Αποστόλη Αντιώχου και του Τιμίου σιόρ Μπένου Ροδίτη ήτινες υπογράφουν, ήρξατο λέγων ούτος. Εγώ ο άνοθεν ιερομόναχος Νεώφιτος Ροδόσταμος εν πρότης κόπτο και ηλιώνο πάσης λογίς διαθίκι και Κοντίκιλο οπού να ήχα κάμη προλαβόν τόσο με το χέρι μου όσον και εις πάσα νοδάρον πράξες να μένουν όλα κομένα και ηλιωμένα ος ουδέν και τούτο έστοντας οπού εις αυτές είχα αφήσει τρία λάσα (: δωρεές), διότις τότες μου ηβρίσκονταν να έχο τινα σολδία, αμή έστοντας οπού τόρα ηβρίσκομε σκάρσος (: σε οικονομική δυσκολία) δια τους πολλούς εξόδους oπο;y έκαμα εις το μοναστήριον του Aγίου Iωάννου του Moραΐτη, δεν ηβρίσκομε αι εις σε κομοδιτά μήτε εις σε στάτο να αφίσο λάσα διότης δεν έχω. Και δια τούτο θέλο να μένουν κομένα και ηλιωμένα όλες η διαθίκες και κοντίκιλα οπού να ήχα κάμη προλαβόν, και με την μπαρούσα μου διαθήκη θέλω και ορίζω και αφίνο δια κληρονόμους εις ότη και αν έχω και αν μου ηβρίσκετε και με ακαρτερή παντίω τρόπω, τον αδελφό μου τον σιόρ Ζαχαρία Ροδόσταμο οπίος κιόλας αν μου ηβρεθή εις τον θάνατό μου ότη μου εβρεθή ας το πάρη και ας το δεχτή οσαν να ήτον πολή. Θέλω να με θάψουν εις το άνοθε μοναστίρη μου του Αγίου Ιωάννου εκί οπού εδούλεψα και οπού εκουναρίσθηκα (: μεγάλωσα), εις το μνήμα μου οπού έκαμα από πίσω από το άγιον βίμα, εις τις λεμονιές. Και ούτος θέλω και ωρίζω γενέστει. η γαρ παρούσα μου εσχάτη διαθήκη θέλω να έχει το ε άνωθεν μοναστήρι μου του αγίου ιωάννου εκεί όπου εδούλεψα και όπου έχουν αρίστηκα παρέδεση μεγάλωσα παρένθεση, της το μνήμα μου όπου έκαμα από πίσω από το άγιον βήμα, εις της λεμονιές. και ούτως θέλω και ορίζω γενέσθαι. Η γαρ παρούσα μου εσχάτη διαθήκη θέλο να έχη το στέρεο βέβεω εις τον έννα τον άπαντα κατά πανίδος (παν είδος;) διαθήκη και διορθώσεις.

Αποστόλης ιερεύς Αντίωχος μάρτιρας και υπόγραψα.
Μπένος Ροδίτης μάρτιρας και υπόγραψα.
Ευγάλθη από τας πράξης του ποτέ Γεωργίου Ασιμοπούλου Νοταρίου στις 11 Μαγίου 1756 Ε.Π.»

                                        Zuanne Vernizioti Cigalla Custode



ΣΗΜΕΙΩΣΗ

Το έγγραφο βρίσκεται στην: Filza 27 Carta scrita no. 6 no. 55 volume 55 Argomenti diverse della Cittá di Corfú, dal 1755 al 1756.