Tάκης Mαύρος : Ταχυδρομικά

Με συγκίνηση παρακολουθώ κάποιον δυστυχισμένο ταχυδρομικό να μου φέρνει καμμιά φορά κάποιο γράμμα. Συνήθως το γραμματόσημο είναι σφραγισμένο από το γραφείο απ’ όπου έφυγε 6-8 ημέρες πιο νωρίς, και με σφίξιμο στην καρδιά συλλογίζομαι το καημένο το παιδί, που χρειάστηκε τόσες μέρες για να μου φέρει ένα γράμμα από την Αθήνα, καμμιά φορά και από το Ναύπλιο.
        Πάντα το ταχυδρομείο, παρά τον τίτλο του, βραδυπορούσε. Έτσι, διαβάζουμε ότι ο πεζός ταχυδρόμος, ο Τάταρης, χρειαζόταν 9 ημέρες για να μεταφέρει ένα γράμμα από την Κωνσταντινούπολη στο Ναύπλιο, και τρεις αν χρησιμοποιούσε καΐκι.
        Μια και μιλήσαμε, όμως, για ταχυδρομίες, νομίζω ότι το ρεκόρ το έσπασε εκείνος ο Τούρκος αξιωματικός, που για να μεταφέρει το τμήμα του από ένα μέρος σε κάποιο άλλο, που βρισκόταν 12 ώρες μακριά, χρειάστηκε 40 (;) ημέρες [*]. Είναι όμως αλήθεια ότι ο καιρός ήταν βροχερός και ο εχθρός βρισκόταν πολύ κοντά στο σημείο προορισμού.

[*] Αθ. Κομνηνού – Υψηλάντου, Τα Μετά την Άλωση, σ. 656.

[Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα του Άργους Αναγέννηση στις 14/8/1986]