Σύμφωνα με αυτήν, στην κεντρική πλατεία του Μετσόβου, που ήταν τόπος συγκεντρώσεως και περιπάτου των μεγαλονοικοκυραίων, υπήρχε ένας τεράστιος πλάτανος. Στον ίσκιο του ή γύρω του συγκεντρωνόντουσαν οι Μετσοβίτες για να πουν τα νέα τους, και ο περίπατος στον «πλάτανο» ήταν η μεγάλη στιγμή της ημέρας, που κάθε «καθώς πρέπει» Μετσοβίτης φρόντιζε να μην την χάσει. Κάποτε, ένας από αυτούς, ο τσέλιγκας Φλόκας, πέφτει σε μια ενέδρα ληστών και τραυματίζεται θανάσιμα. Σε αυτούς που τον περιστοιχίζανε αφήνει την παραγγελία : «χαιρετάτε μου τον πλάτανο». Από τότε, η φράση έμεινε σαν ένας αποχαιρετισμός, για κάτι σπουδαίο που χάθηκε οριστικά.
[Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα του Άργους Αναγέννηση στις 15-30/6/1980].
[Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα του Άργους Αναγέννηση στις 15-30/6/1980].
No comments:
Post a Comment