Τάκης Μαύρος : Λαογραφικές μνήμες : Το απόρρητο των επιστολών

Οι πιο αληθινές ιστορίες δεν έχουν συμβεί

πάντα στην πραγματικότητα

Edmond About

«Γκαπ-γκαπ, γκαπ-γκαπ» χτυπούσε το «ρόπτρον» του παλιού δίπατου [σπιτιού] στα στενά δρομάκια του Ναυπλίου και το αρχοντικό σειόταν συνθέμελο. Θεόκουφος ο Στυλιανός, ο διανομεύς του τηλεγραφείου, δεν τσιγκουνευόταν τα χτυπήματα.
«Γκαπ-γκαπ, γκαπ-γκαπ». Κάποτε άνοιγε κάποια μπαλκονόπορτα και έβγαινε στο μπαλκόνι η νοικοκυρά:
- Ποιος;
- Ευχάριστον, ευχάριστον, φώναζε ο Στυλιανός κουνώντας το χέρι που κρατούσε το τηλεγράφημα, ένα χαρτάκι τυλιγμένο έτσι όπως τύλιγαν τα σκονάκια στα παλιά φαρμακεία.
Τρέχοντας κατέβαινε τα σκαλοπάτια η νοικοκυρά και άνοιγε την πόρτα. Ο Στυλιανός έβγαζε το πηλίκιο του υπαλλήλου των ΤΤΤ με το αριστερό χέρι και τείνοντας το δεξί του χέρι στην κυρία έλεγε:
- Tα συλλυπητήριά μου. Η κηδεία στις 4:30.