Έλα γύρι - γύρι γύριζέ το
πάρε το κρασί και πιέ το.
Ήταν η στιγμή που, έπειτα από ένα καλό φαΐ, ερχόταν η ώρα του κρασιού. Έπαιρνε ο πρώτος το ποτήρι και την ώρα που του το γέμιζαν κρασί, οι άλλοι τραγουδούσαν εν χορώ το παραπάνω δίστιχο.
Τη στιγμή που έφερνε το ποτήρι στο στόμα του, η συντροφιά συνέχιζε:
Πίνει ο αγάς, πίνει ο αγάς,
πίνει ο Μπεκρομουσταφάς.
Και η σκηνή επαναλαμβανόταν με τον επόμενο και συνεχιζόταν ως ότου ή πέφταν ξεροί κατά γης, ή τέλειωνε το κρασί.
Ποιος όμως ήταν ο περίφημος αυτός «Μπεκρομουσταφάς» [1]; Μια πληροφορία μας δίνει ο Αθανάσιος Κομνηνός-Υψηλάντης [2]. Γράφει λοιπόν: «Ένας διάσημος μπεκρής, γvωστός ως Μπεκρομουσταφάς, ήταν στενός φίλος και συμπότης του Σουλτάνου Μουράτ (1635)». Αυτός ο Μουράτ Δ' (1612-1640) βασίλευσε 17 χρόνια με τρόπο υποδειγματικό, πάντα μεθυσμένος.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ
- ή Μπεκρή Μουσταφά (Bekri Mustafa).
- Αθανάσιος Κομνηνός-Υψηλάντης, Τα μετά την Άλωσιν, 1870, σ. 138.
[Δημοσιεύτηκε στη Νέα Εστία, τόμ. 121, τεύχ. 1433, σ. 353 στις 15/3/1987].
No comments:
Post a Comment