Ένα παρόμοιο είχε απασχολήσει, στα τέλη του προηγούμενου αιώνα, την Κέρκυρα. Υπήρχε - και νομίζω ότι υπάρχει ακόμη - μια βενετσιάνικη πύλη, ούτε πολύ ωραία, ούτε πολύ άσχημη, που στεκόταν όμως εμπόδιο στα σχέδια κάποιων. Οι τελευταίοι εισηγήθηκαν στο δημοτικό συμβούλιο την «επαρίστερο» πρόταση να γκρεμιστεί η πύλη για να πάρει αέρα η πόλη.
Ο τότε Δήμαρχος Κερκύρας, για να αποφύγει τις ενδεχόμενες κακοτοπιές, και για να μην ακούσει όσα συνήθως ακούνε όσοι ανακατεύονται σε αυτές τις δουλειές, αλλά και για να τα έχει καλά με τους ψηφοφόρους του, γιατί και τότε το Δημοτικό Συμβούλιο απετελείτο και εκείνο από ανυποψίαστους μικροεπαγγελματίες και είχε κηρυχθεί υπέρ της κατεδαφίσεως, κατέφυγε στο σοφό μέτρο της επιρρίψεως της ευθύνης στους ώμους εκείνων, που ίσως ξέρουν κάτι παραπάνω. Ζήτησε, λοιπόν, από δύο εξέχουσες φυσιογνωμίες της τότε Κέρκυρας, τον ιστορικό και αρχαιολόγο Κ. Ρωμαίο (σημ. Ι. στο αρχικό κείμενο) και τον ιστορικό Μάρκο Θεοτόκη, να πουν τη γνώμη τους γραπτώς.
Και παρατίθενται τα κείμενα των δύο γνωματεύσεων.
«Κύριε Δήμαρχε.
Ασμένως αναλαβόντες την δια του υπ’ αρ. 935 εγγράφου ανατεθείσαν ημίν εντολήν, λυπούμεθα, ότι δεν δυνάμεθα αμέσως ήδη να παράσχωμεν τας αιτηθήσας ιστορικάς ειδήσεις, μεθ’ όσης επιθυμούμεν ακριβείας, ως μη έχοντες έτι πρόχειρα πονήματα τινά απαραιτήτως αναγκαία προς συμπλήρωσιν των όσων ήδη γινώσκομεν περί του χρόνου της κατασκευής της Βασιλικής λεγόμενης Πύλης και του περιφήμου αρχιτέκτονος του ανεγείραντος αυτήν. Από τούδε όμως αδιστάκτως και μετά πεποιθήσεως αποφαινόμεθα ότι η Δημοτική της Κερκύρας Αρχή μετά βδελυγμίας δέον να απορρίψει εί τις εγένετο περί καθαιρέσεως του σεπτού μνημείου αβέλτερος και επαρίστερος πρότασις. Έχει δε τουναντίον το καθήκον να διατηρεί μετά στοργής και να διαφυλάττη αυτό εκ της φθοράς, ον, ως μη ώφειλε, το μόνον αξιόλογον καλλιτεχνικόν έργον το περισωθέν παρ’ ημίν εκ των αναποδράστων ύβρεων του χρόνου και της μισοκάλλου αμαθείας του ανθρώπου».
(Υπεγράφη από τον Κ. Ρωμαίον)
Του δε ετέρου των εγγράφων το περιεχόμενον έχει ως εξής:
«Διά του υπ’ αρίθ. 935 και από 6 Ιουνίου υμετέρου επισήμου, διωρίσθην μέλος της Επιτροπής εις ην ανετέθη η γνωμοδότησις περί της αξίας της Βασιλικής Πύλης.
Επί του αντικειμένου τούτου φρονώ ότι ουδέποτε Δημοτικόν Συμβούλιον Κερκυραίων ώφειλεν ουχί μόνον να παραδεχθή αλλ’ ουδ’ υπό συζήτησιν να θέση την καταστροφήν του κυριωτέρου και σημαντικωτέρου μνημείου του εγερθέντος επί Ενετοκρατίας και υπέρ τα μέγιστα συνετέλεσε, μάλιστα εις την πολιορκίαν του έτους 1716, όπως μη υποπέσει η Κέρκυρα εις τον σκληρότερον των ζυγών.
Φρονώ επίσης ότι το μνημείον τούτο πρέπει να μη παραμελήται, μηδέ εγκαταλείπηται εις την φθοράν υπό της Δημοτικής Αρχής ήτις καθήκον έχει να διατηρήση, παραφυλάξη και καθωραΐση αυτό δια των αναγκαίων επισκευών και καλλωπισμών.
Εν Κερκύρα τη 17/7/1887.
Ευπειθέστατος
Μάρκος Θεοτόκης»
Και καταλήγει ο ιστορικός της Κέρκυρας Σ. Λ. Βρονίκης: Κατόπιν των δύο αυτών γνωματεύσεων «… ο αξιότιμος Κύριος Α. Μεταξάς, τότε νομάρχης Κερκύρας, ο τα τοιαύτα γεραρά μνημεία εκ τε της Επτανησιακής ιστορίας … γινώσκων να σέβεται», και μάλιστα χωρίς ν’ ασχολείται με τα γράμματα, «το άριστον τούτο βούλευμα της εις νέον στάδιον δόξης επαναγωγής του μνημείου προσήκοντος ενέκρινε».
Αυτά, λοιπόν, για τους δύο Δημάρχους του Άργους. Αντί να συμβουλεύονται τους αθώους επαγγελματίες του Άργους, ίσως ήταν καλύτερα να ζητήσουν τη γνώμη των σοβαρών ειδικών. Κερδισμένοι θα έβγαιναν, και οι Δήμαρχοι, και οι Στρατώνες, και το Άργος
[Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα του Άργους Αναγέννηση στις 15/9/1979].
«Κύριε Δήμαρχε.
Ασμένως αναλαβόντες την δια του υπ’ αρ. 935 εγγράφου ανατεθείσαν ημίν εντολήν, λυπούμεθα, ότι δεν δυνάμεθα αμέσως ήδη να παράσχωμεν τας αιτηθήσας ιστορικάς ειδήσεις, μεθ’ όσης επιθυμούμεν ακριβείας, ως μη έχοντες έτι πρόχειρα πονήματα τινά απαραιτήτως αναγκαία προς συμπλήρωσιν των όσων ήδη γινώσκομεν περί του χρόνου της κατασκευής της Βασιλικής λεγόμενης Πύλης και του περιφήμου αρχιτέκτονος του ανεγείραντος αυτήν. Από τούδε όμως αδιστάκτως και μετά πεποιθήσεως αποφαινόμεθα ότι η Δημοτική της Κερκύρας Αρχή μετά βδελυγμίας δέον να απορρίψει εί τις εγένετο περί καθαιρέσεως του σεπτού μνημείου αβέλτερος και επαρίστερος πρότασις. Έχει δε τουναντίον το καθήκον να διατηρεί μετά στοργής και να διαφυλάττη αυτό εκ της φθοράς, ον, ως μη ώφειλε, το μόνον αξιόλογον καλλιτεχνικόν έργον το περισωθέν παρ’ ημίν εκ των αναποδράστων ύβρεων του χρόνου και της μισοκάλλου αμαθείας του ανθρώπου».
(Υπεγράφη από τον Κ. Ρωμαίον)
Του δε ετέρου των εγγράφων το περιεχόμενον έχει ως εξής:
«Διά του υπ’ αρίθ. 935 και από 6 Ιουνίου υμετέρου επισήμου, διωρίσθην μέλος της Επιτροπής εις ην ανετέθη η γνωμοδότησις περί της αξίας της Βασιλικής Πύλης.
Επί του αντικειμένου τούτου φρονώ ότι ουδέποτε Δημοτικόν Συμβούλιον Κερκυραίων ώφειλεν ουχί μόνον να παραδεχθή αλλ’ ουδ’ υπό συζήτησιν να θέση την καταστροφήν του κυριωτέρου και σημαντικωτέρου μνημείου του εγερθέντος επί Ενετοκρατίας και υπέρ τα μέγιστα συνετέλεσε, μάλιστα εις την πολιορκίαν του έτους 1716, όπως μη υποπέσει η Κέρκυρα εις τον σκληρότερον των ζυγών.
Φρονώ επίσης ότι το μνημείον τούτο πρέπει να μη παραμελήται, μηδέ εγκαταλείπηται εις την φθοράν υπό της Δημοτικής Αρχής ήτις καθήκον έχει να διατηρήση, παραφυλάξη και καθωραΐση αυτό δια των αναγκαίων επισκευών και καλλωπισμών.
Εν Κερκύρα τη 17/7/1887.
Ευπειθέστατος
Μάρκος Θεοτόκης»
Και καταλήγει ο ιστορικός της Κέρκυρας Σ. Λ. Βρονίκης: Κατόπιν των δύο αυτών γνωματεύσεων «… ο αξιότιμος Κύριος Α. Μεταξάς, τότε νομάρχης Κερκύρας, ο τα τοιαύτα γεραρά μνημεία εκ τε της Επτανησιακής ιστορίας … γινώσκων να σέβεται», και μάλιστα χωρίς ν’ ασχολείται με τα γράμματα, «το άριστον τούτο βούλευμα της εις νέον στάδιον δόξης επαναγωγής του μνημείου προσήκοντος ενέκρινε».
Αυτά, λοιπόν, για τους δύο Δημάρχους του Άργους. Αντί να συμβουλεύονται τους αθώους επαγγελματίες του Άργους, ίσως ήταν καλύτερα να ζητήσουν τη γνώμη των σοβαρών ειδικών. Κερδισμένοι θα έβγαιναν, και οι Δήμαρχοι, και οι Στρατώνες, και το Άργος
[Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα του Άργους Αναγέννηση στις 15/9/1979].
%20recto.jpg)
%20recto.jpg)
No comments:
Post a Comment