Τάκης Μαύρος : Ερρίκος Καράπαυλος (Νεκρολογία)

Στις 16 Ιουνίου [1987] πέθανε στην Αθήνα, έπειτα από μακροχρόνια και πολυώδυνη ασθένεια, ο Ερρίκος Καράπαυλος.
        Από πολύ μικρή ηλικία, ο Ερρίκος είχε θέσει τον εαυτόν του στην υπηρεσία της ιδέας για μια κοινωνική ισότητα και δικαιοσύνη. Από παιδί, τότε που τα άλλα παιδιά παίζανε ακόμα, ήταν μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος. Διώχθηκε από τη δικτατορία του Μεταξά, για να συνεχίσει τις φυλακές και τις εξορίες μέχρι και τον Εμφύλιο πόλεμο, οπότε και καταδικάστηκε σε θάνατο για τη δράση του. Διέφυγε τότε την εκτέλεση, αλλά η υγεία του είχε οριστικά κλονιστεί.
        Και στον βωμό της ιδέας του, όπου είχε θυσιάσει τα πάντα, σπουδές, κοινωνική θέση, περιουσία, σπίτι, τα πάντα, χρειάστηκε να προσθέσει και την υγεία του. Την έδωσε και αυτή αγόγγυστα, χωρίς να ελπίσει, χωρίς να ζητήσει ανταμοιβή. Τα τελευταία του χρόνια ήταν μια συνεχής άνοδος σε ένα Γολγοθά, σ’ ένα δύσκολο ανήφορο.
        Του έμεινε, τουλάχιστον, η ικανοποίηση να ιδεί το κράτος, που τόσο τον κατάτρεξε, να αναγνωρίζει επιτέλους το δίκαιο του Αγώνα του.
        Σε αυτή τη ζωή τη γεμάτη λογαριασμούς και ρεαλισμό, η ζωή του Ερρίκου θα μείνει σαν ένα παράδειγμα, μιαν ελπίδα, ότι υπάρχουν ακόμη άνθρωποι, που όχι μόνο σκέφτονται τους άλλους, αλλά ξέρουν να θυσιάζονται γι’ αυτούς.
        Κηδεύτηκε στ’ Ανάπλι, και το χώμα της πατρίδας του, που τον σκέπασε προχθές, ας είναι ελαφρό.

[Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα του Άργους Ειδήσεις στις 21/6/1987 και στην εφημερίδα Ριζοσπάστης στις 23/6/1987].