Τάκης Μαύρος : Τοπωνυμικά Αργολίδας : Γκιουλ Τεπέ, Κολοσούρτης

ΓΚΙΟΥΛ ΤΕΠΕ. Το υπ' αριθ. 13395 / 8-12-1841 συμβόλαιο του τότε συμβολαιογράφου Ναυπλίας Χαράλ. Παπαδόπουλου έρχεται να επιβεβαιώσει την υπόθεση, που διατυπώθηκε άλλοτε, ότι το τπνμ. Γκιούλ Τεπέ του Ναυπλίου δεν οφείλει την προέλευσή του στα ρόδα (τουρκ. γκιούλ) αλλά στο τουρκικό kul, που σημαίνει στάχτη αλλά και ερείπιο.
        Πράγματι, στο παραπάνω συμβόλαιο συναντούμε τη γραφή του τπνμ. αυτού ως «Κιουλού τεπέ» να επαναλαμβάνεται δύο ή τρείς φορές στην οροθέτηση ενός κτήματος του Θεοδ. Κολοκοτρώνη. Φαίνεται λοιπόν ότι θα πρέπει πιά να δεχθούμε ότι το «Γκιούλ τεπέ» είναι ένας ηθελημένος ή όχι παραγραμματισμός και ότι το σωστό είναι το «kul tepe», που θα πρέπει να συνδεθεί ή με τον σωρό των σκουπιδιών που πέταγε η πόλη του Ναυπλίου εκεί, ή με τον παρακείμενο λόφο των ερειπίων. Δηλαδή του λόφου τού προφήτου Ηλία, όπου πράγματι, υπάρχουν μέχρι σήμερα ερείπια κτιρίων, ίσως κελλιών.

ΚΟΛΟΣΟΥΡΤΗΣ. Φίλος είχε την καλωσύνη να μου παρατηρήσει ότι το τπνμ. ενδέχεται να οφείλεται στην κοπιώδη εκείνη στάση που έπαιρναν τα άλογα, όταν στην κατηφοριά ήταν υποχρεωμένα να συγκρατούν το κάρο με το φορτίο, να μην τα παρασύρει. Να «κωλοσέρνονται», δηλαδή, κατά τη λαϊκή έκφραση. Πιθανόν. Αλλά συνήθως στις κατηφοριές, ακριβώς για ν’ αποφύγουν την επικίνδυνη αυτή ταλαιπωρία του ζώου, έδεναν τη μία ρόδα, έτσι που και στην κατηφοριά το ζώο εξακολουθούσε να τραβάει το κάρο του.

[Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα του Άργους Αναγέννηση στις 23/12/1981].